Het Voordeel van de Twijfel

Is er behoefte aan een soort gemeenschappelijke ' Nieuwe Kerk '?

Maar dan ' kerkloos ' in de traditionele zin ?

Voor mensen, die niet zeker weten, wat er wel en niet aan God(en) is (zijn).

Die een visie hebben, variërend van ' er moet iets zijn,

t/m er zal wel iets zijn t/m er is iets '.

Waarbij dat ' er ' en ' iets ' zowel in als buiten elk levend wezen,

(mens, dier enz.) kan zitten.

Maar een concrete voorstelling ervan in principe los is gelaten.

Of niet precies weten, waarom dit leven is?

En op basis van ' het niet zeker weten ' wellicht hierover juist vrij(er) kan denken.

En mede daardoor in staat is, elkaars visie in beginsel te (leren) tolereren?

Waardoor men in die zin los kan staan van meer tegenover elkaar liggende

' onvrije ' standpunten.

Zoals dat men zeker weet, dat er een extern exact Godsbeeld is (zie de verschillende Godsdiensten),

of juist zeker weet, dat er geen God(en) is (zijn) (zie de atheisten, materialisten, ' vrijdenkers ').

Ook is er een -> Meldpunt moderatie internetfora.

Met name op het gebied van de uitwisseling/discussie van levensbeschouwingen is het erg belangrijk dat er integer en adequaat wordt gemodereerd.

Doelstelling :

- Stukken rond dit thema op de website zetten.

- Uitwisseling via het forum 'De Kerkloze Kerk'.

Met als hoofddoel: bevordering onderlinge tolerantie van de meest uiteenlopende levensbeschouwingen.

_________________








			Ode "An die Freude" Finale der Symphonie No. 9, Text: Friedrich Schiller Freunde, nicht dieser Töne! Sondern lasst uns angenehmere anstimmen, und freudenvollere! Freude, Schöner Götterfunken, Tochter aus Elysium, Wir betreten feuer-trunken, Himmlische, dein Heiligtum! Deine Zauber binden wieder, Was die Mode streng geteilt; Alle Menschen werden Brüder, Wo dein sanfter Flügel weilt. Wem der grosse Wurf gelungen, Eines Freundes Freund zu sein, Wer ein holdes Weib errungen, Mische seinen Jubel ein! Ja, wer auch nur eine Seele Sein nennt auf dem Erdenrund! Und wer's nie gekonnt, der stehle Weinend sich aus diesem Bund! Freude trinken alle Wesen An den Brüsten der Natur; Alle Guten, alle Bösen Folgen ihrer Rosenspur. Küsse gab sie uns und Reben, Einen Freund, geprüft im Tod; Wollust ward dem Wurm gegeben, Und der Cherub steht vor Gott. Froh, wie seine Sonnen fliegen Durch des Himmels Prächt'gen Plan, Laufet, Brüder, eure Bahn, Freudig, wie ein Held zum Siegen. Freude, schöner Götterfunken, Tochter aus Elysium, Wir betreten feuer-trunken, Himmlische, dein Heiligtum! Deine Zauber binden wieder, Was die Mode streng geteilt; Alle Menschen werden Brüder, Wo dein sanfter Flügel weilt. Seid umschlungen, Millionen! Diesen Kuss der ganzen Welt! Brüder über'm Sternenzelt Muss ein lieber Vater wohnen. Ihr stürzt nieder, Millionen? Ahnest du den Schöpfer, Welt? Such'ihn über'm Sternenzelt! Über Sternen muss er wohnen.


	[Het Voordeel van de Twijfel] [Doelstelling] [Forum] [Links] [Meldpunt moderatie fora] [Geest sterker als genen] [Pythagoras] [X?!] [Geld - revolutie] [Heidegger] [Allan Kardec] [Zoekwoorden] [WNUSP] [Videoblog v/h jaar] [Contact]